De populariteit van muziek in film – DEEL 2

drive, ryan gosling, soundtrack, cliff Martinez, nicholas winding refn, gaugau, film, blog, cm , howest
In onze vorige blogpost hadden we het over de original soundtracks in films die door componisten gemaakt werden. Vandaag hebben we het over de hedendaagse muziek die in films wordt verwerkt. De combinatie van hedendaagse muziek in een scène of film kan soms zo goed zijn dat het echt iconisch of gedenkwaardig wordt. Daarom sommen wij voor jullie enkele films op waar de muziek super is en de film nog meer accentueert. We hebben met opzet de musicals en dergelijke wat achterwege gelaten, omdat dat ons niet zo eerlijk leek.

 

(500) Days of Summer

Een niet-zo’n typische romcom met Joseph Gordon-levitt in de hoofdrol. Een film met een lach en een traan, maar vooral met een goeie soundtrack: The Smiths, Regina Spektor, Doves, The Temper Trap, Simon & Garfunkel, ga zo maar door. Maar er was 1 scène die de show stal en een nummer van Hall & Oates had daar veel mee te maken…


Drive

Een van onze favoriete films van de afgelopen jaren. Ryan Gosling bewijst opnieuw dat hij veel in zijn mars heeft, de regie van Nicholas Winding Refn is stijlvol, poëtisch en kleurrijk. Het beste aan deze film is ongetwijfeld de muziek: Je hebt de original soundtrack die door Cliff Martinez werd gecomposeerd en dan is er nog de eighties synth-influenced popmuziek die komt opdaveren. De muziek is zodanig passend dat het de film in het geheel eleveert naar nieuwe hoogtes.


 

The Breakfast Club

Aanvankelijk wou Simple Minds geen liedje schrijven voor deze film. Ze dachten dat het hun reputatie ging schaden. Boy were they wrong. De song ‘Don’t You Forget about Me’ groeide uit tot hun grootste hit en het maakte het einde van deze door John Hughes geregisseerde film des te beter. Natuurlijk passeerden nog veel andere liedjes de revue. Omdat het liedje van Simple Minds op het einde van de film komt en we mogelijke spoilers willen vermijden (de film is 32 jaar oud, but you never know), is hier een andere leuek clip van de film met een geweldig nummer van Karla Devito die meteen de toon zet.


 

One more Time with Feeling

natuurlijk staan we niet altijd op tafel te springen als er muziek aan te pas komt in een film. Dat bewijst One More Time with Feeling. Het is misschien een vreemde eend in de bijt in dit artikel, maar we wilden hem zeker eens vermelden. Het is namelijk een documentaire over de zanger Nick Cave en de ontwikkeling van zijn album Skeleton Tree. De reden waarom deze film en Cave’s album zeer pakkend zijn, is omdat het voornamelijk draait om de dood van zijn 15-jarige zoon. In de film, die in het zwart-wit is, vertelt Cave over hoe hij omgaat met zo’n persoonlijke catastrofe. Ook wordt ieder nummer van het album integraal gespeeld in de film.

Het album is zeer emotioneel, maar gedrenkt in de donkere beelden van de docu, brengt het nog iets meer met zich mee. Hetgene dat hier geportretteerd wordt, wordt versterkt door de muziek. In het volgende filmpje zie je het nummer ‘I need you’. Niets is vocaal verbeterd, het is zijn imperfecte stem en dat maakt het volgens ons net perfect.


 

Trainspotting

DRUGS, EDINBURGH, FANTASTISCHE SOUNDTRACK! Zo kun je trainspotting het beste beschrijven in 4 vier woorden. De film is intussen uitgegroeid tot een echte cultklassieker en de soundtrack gelukkig ook, want man, wat een soundtrack! Blur, New Order, Lou Reed, David Bowie, Underworld, Pulp, enz. De grootste Britse artiesten komen allemaal aan bod in dit gekke drama over drugsverslaving. Oasis werd ook gevraagd om mee te werken aan de soundtrack van de film, maar ze weigerden omdat de broertjes Gallagher dachten dat de film daadwerkelijk ging over mannen die naar treinen kijken. Hier een van de beste scènes:


Pulp Fiction

Quentin Tarantino is notorious voor zijn muziekkeuze in films. Wanneer je films bekijkt zoals Reservoir Dogs, Kill Bill of recent nog the Hateful Eight, weet je dat je goed zit qua muziek. In zijn klassieker Pulp Fiction, is dat ook niet anders. Een van onze favoriete scènes is wanneer Uma Thurman een “beetje” coke snuift op het nummer You’ll be a woman Soon, dat sindsdien door iedereen gekend is, have a look:


 

Ferris Bueller’s Day off

We kunnen nog veel andere voorbeelden geven van films met goeie muziek, maar dan zijn we tegen Kerstmis nog niet klaar. Daarom eindigen we dit blogbericht met een positieve noot. We hebben een zwak voor dansen en flashmobs in films en de vader van de flashmobs is ongetwijfeld Ferris Bueller. Deze film is geregisseerd door John Hughes (jup, die van Breakfast Club hierboven) en bevat een van de meest enthousiaste scènes ooit. Twist and Shout van the Beatles was nog nooit zo feestelijk! Misschien een idee voor de volgende blokpauze?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *