‘A Quiet Place’-recensie: The sound of silence triomfeert

A Quiet Place is de nieuwste horrorthriller, die na films als Split en Get Out, nu ook potten aan het breken is. En met goede reden. A Quiet Place is een voorbeeld van hoe een inventief concept goed wordt gemaakt. Wij mochten de film in avant-première zien in Kinepolis Antwerpen, dankzij het filmmagazine Vertigo

Dat concept is redelijk simpel. In een post-apocalyptische wereld, moet een gezin zich zien te beschermen van monsters. Die monsters worden aangetrokken door geluid. Dus zoals de titel impliceert, is stilte gewenst! Wanneer je enig geluid maakt, kan het in seconden met je gedaan zijn.

Hoofdrol en regisseur John Krasinski

Die stiltes zijn de sleutel van deze film. Regisseur van dienst, John Krasinski, (Jup, Jim van The Office) speelt hier met de stiltes en geluiden op zeer inventieve manieren. Iets wat nog meer tot zijn recht komt in een bioscoopzaal. In onze zaal was trouwens gevraagd uitermate stil te zijn en dat werd gelukkig gerespecteerd door iedereen. Je kon op veel momenten tijdens de film een speld horen vallen. Ook de muziek in de film is on point dankzij de geweldige soundtrack van Marco Beltrami.

Iets wat een goeie regisseur ook moet kunnen, is acteurs begeleiden. In het geval van A Quiet Place, is dat wel nog bijzonder, aangezien Krasinski zelf de hoofdrol vertolkt en zijn vrouw in real life,  Emily Blunt, ook zijn vrouw speelt in de film. Bovendien is Millicent Simmonds, die de dochter speelt, ook echt doof. Dat moet dus een heus karwei geweest zijn om onder andere jezelf en je eigen vrouw hierin te begeleiden.

Millicent Simmonds

Een ding staat vast: Het is Krasinski wel gelukt. Deze film werkt vooral zo goed door de acteerprestaties die hier worden neergezet. Wat het nog indrukwekkender maakt, is dat de acteurs amper tekst hebben (duh, anders sterven ze). Ze zijn dus afhankelijk van hun gezichts- en lichaamsuitdrukkingen. Zonder al te veel tekst, slagen ze er toch in, deze film emotioneel as hell te maken. De dynamiek tussen de gezinsleden is fantastisch en realistisch. Daarom leef je ook echt mee met de personages wanneer het spannend wordt.

Emily Blunt

En spannend is het zeker. Doordat de film maar anderhalf uur duurt, vliegt de tijd vooruit. Dat is misschien het beste, want de film is zeer kleinschalig. Je ziet enkel wat de personages zien en geen andere mensen of een teken van leven van de buitenwereld. Je krijgt de nieuwe, stille manier van leven te zien van dit gezin. Hoe ze omgaan met situaties, hoe ze overleven. Interessant en goed voor de catharsis van de personages, maar een film van 2 uur zou waarschijnlijk te lang worden.

Als we toch een klein kritiekpuntje mogen geven: Jumpscares… Oké we weten het, het is een cliché in horrors of thrillers en uiteraard heeft het zijn charme, maar A Quiet Place, heeft er veel, waarvan veel onnodig.

Conclusie: 

A Quiet Place is een spannende, originele horrorthriller met geweldige vertolkingen door de hoofdrollen, die voor een emotionele ontknoping zorgen. De sound mixing en muziek (of juist de stiltes) tillen de film naar een nog hoger niveau en doen je op het puntje van je stoel zitten. Ga dat (in stilte) zien!

SCORE: 8/10

TRAILER:

 

One Reply to “‘A Quiet Place’-recensie: The sound of silence triomfeert”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *