Avengers: ENDGAME-recensie: Een ode aan de superheldenfilm

Na 11 jaar en 22 films zijn we eindelijk in de ‘Endgame’! na de tragische gebeurtenissen in ‘Infinity War’ moeten de Avengers nog één keer hun krachten bundelen om de wereld te redden en Thanos te verslaan.

Nadat Thanos met zijn vingers knipte, ligt het universum in puin. De Avengers die overblijven leven in schuldgevoel en depressie. Ze bedenken een plan om alsnog hun vrienden en de rest van de wereld te redden. Daaruit volgt een drie uur durend superheldenfilm-orgasme! Meer valt er ook niet te vertellen, aangezien dit een non-spoiler recensie is.

 

Wat niet werkte

Laat ons dan maar meteen de negatieve zaken van de film vertellen, dan zijn we er meteen van af. Het grootste en zowat enige punt van kritiek is dat er enorm veel plotholes in het verhaal zitten. Minstens tien keer tijdens de film dacht ik:

Hmmm dat is toevallig! Amai dat was makkelijk! Maar… hij zei tien minuten geleden dat hij… en nu… ja maar…?! Ej mo da kan toch nie?!

Zo klonk het in mijn hoofd doorheen de film. Maar deze fouten zijn vergeefbaar. Endgame heeft nu al een speelduur van drie uren. Soms hadden we hier en daar graag wat meer diepgang gehad, maar veel langer mocht de film natuurlijk niet worden. Daarom is het logisch dat sommige zaken wat meer dan een leien dakje verlopen dan gewenst.

De regisseurs moesten hier ook over heel wat personages en gebeurtenissen vertellen, als ook een conclusie schrijven rond 22 films. Maakt dat de fouten in de film minder erg? Neen, maar als ik moet kiezen tussen minder foutjes in het script of personages die na zeven films eindelijk een pay-off krijgen, dan is de keuze vlug gemaakt.

Helaas krijgt niet iedereen die pay-off. Doordat veel personages vaak door andere scenaristen en regisseurs herinterpreteerd worden, lijken die soms out-of-character of worden ze soms op de achtergrond geduwd, ook in Endgame is dat het geval. Bij een specifiek personage (ik zeg niet wie, maar voor wie de film zag, zeg ik 1 woord: Lebowski!) gaan the Russo-broers vaker voor de grap dan nodig is, wat ten koste gaat van de drama die het personage duidelijk doormaakt.

 

Een belangrijk punt, niet zozeer een minpunt, aan Endgame is dit: deze film staat niet op zichzelf: het is het tweede deel van Infinity War en de culminatie van zowat alle Marvel-films tot op heden. Een casual bioscoophanger zal weinig plezier beleven aan Endgame. Dit is eentje voor de fans.

Het meeste plezier zit hem aan de knipogen (vaak zelfs veel meer dan een knipoog, eerder een luidruchtige “Hey kijk daar!!!” naar bijna alle andere Marvel-films en de conclusie die veel personages hier krijgen. Ben je toch nog een leek en wil je ASAP inhalen: met Iron Man 1, Avengers 1 tot 3 en Captain America 1 tot 3 kom je al een heel eind. Het beste is uiteraard als je de rest ook ziet.

Wat wel werkte:

Ik zei het al hierboven: het feit dat Endgame een conclusie is van alles wat voordien kwam is enorm bevredigend. In een wereld waar er constant sequels en spin-offs en prequels worden gemaakt (ja ook Marvel is daar uiteraard schuldig aan) is het eens fris en spannend om eindelijk een eind aan de tunnel te zien. Zeker als je al elf jaar in die freaking tunnel zit (Ik herinner me het als de dag van gisteren toen ik de eerste Iron Man in de zaal zag als elfjarige)!

Marvel doet dit dan ook met alle toeters en bellen. Zowat alle hoofdpersonages uit de film (dat zijn de original Avengers en enkele andere) krijgen hier een fantastische character arc (iets wat in Infinity War mistte). Die Arc is niet enkel van deze film zelf, maar ook van alle voorbije films. Het laatste uur is zowat iedere nerds’ natte droom!

Conclusie: Marvel breidt na elf jaar een zeer bevredigend eind aan deze “infinity Saga”. Dit doen ze niet zonder slag of stoot, maar na 22 films mogen ze al eens een foutje maken, niet? Ze gaan immers niet de mist in en belonen de fans die al jaren trouw zijn met ware superheldenmagie! Ik denk dat ik het daarbij zal laten. Straks begin ik weer te huilen.

Score: 8,5/10

 

One Reply to “Avengers: ENDGAME-recensie: Een ode aan de superheldenfilm”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *