‘The Homesman’-recensie: Laat het mannenwerk maar aan een vrouw over

‘The Homesman’ (2014) is een rasechte western, gebaseerd op het gelijknamige boek, met goeie acteerprestaties en belangrijke subtext, maar de film weet nooit echt goed wat het wil zijn.

We schrijven 1854 in de Nebraskan plains. Mary Bee Cuddy (Swank) is een vrijgezelle boerin die beslist om drie gek geworden vrouwen naar Iowa te vervoeren, waar er goed voor hen kan gezorgd worden. Haar pad kruist met de deserterende vagebond George Briggs (Jones). Cuddy redt Briggs van ophanging, maar in ruil moet Briggs haar helpen om de drie vrouwen te vervoeren. Zo begint hun reis naar Iowa.

Wat werkte

‘The Homesman’ is geregisseerd door Tommy Lee Jones, die ook een van de hoofdrollen op zich neemt. Hilary Swank vertolkt de rol van Mary Bee Cuddy. Verder hebben onder andere John Litgow, Jesse Plemons en James Spader een bijrol. Zelfs de almighty Meryl Streep passeert de revue. Met zo’n klassenbak van talent, kan het ook niet anders dat deze film zeer goed gespeeld wordt. Ook al zijn de dialogen vaak wat zwak, de expressies en overtuiging van Swank en Jones zijn dat zeker niet. Zeker Tommy Lee Jones’ personage, die overduidelijk een excentrieke dronkaard is, wordt geportretteerd met nuance en subtiliteit. Ook als regisseur levert hij puik werk met zijn wide shots en gebruik van reflecties en schaduw in verscheidene scènes. Al springen weinig shots meteen in het oog. Toch weet Jones een realistisch beeld te scheppen van het leven van toen en hoe moeilijk het was om een vrouw te zijn in die tijd. De film is technisch gezien dus wel in orde. Ook is Marco Beltrami’s soundtrack eigenzinnig en hoopvol.

Thema’s

Dat brengt ons naar de thematiek in de film. Vooral feminisme en gendergelijkheid steken de kop op, maar ook taboe rond mentale problemen. Zaken die nu nog steeds leven, maar in die tijd uiteraard dagelijkse kost waren. “People talk about taxes, but when it comes to crazy they shut up.” wordt gezegd in het begin van de film. Een zin die je perfect vandaag de dag ook nog kan zeggen en het zou kloppen.

Wat niet werkte

Hoewel het feminisme in sommige scènes doordrenkt wordt, dankzij het personage van Swank, krijgen we vooral de dualiteit in haar persoonlijkheid te zien. Meteen in de film is duidelijk dat Cuddy een oude vrijster aan het worden is en een man verlangt. Aan de andere kant is ze zeer zelfstandig en moedig. In het begin van de film wordt de toon meteen gezet door Swank: “This is fine cheese, so why not marry?”. Een van de vele formele teksten die Swank voorgeschoteld krijgt, die overdreven en bizar overkomen.

Hilary Swank

Het is jammer dat de film (en waarschijnlijk ook het boek, dat we eerlijk toegegeven niet gelezen hebben) zoveel inspeelt op de afhankelijkheid van het mannelijke geslacht. Uiteindelijk is het bijna steeds Briggs die de boel moet redden, in plaats van Cuddy. Ook is het ietwat wansmakelijk dat Swank, die bij het maken van de film veertig was, avances maakt op Jones’ personage, die toen 68 was. Ook lijkt iedereen in deze film Cuddy een lelijke vrouw te vinden, wat ons de casting van Swank enorm in vraag doet trekken.

Overigens zit het tempo van de film ook niet altijd snor: Het begin gaat te vlug voorbij en tijdens de eigenlijke roadtrip gebeurt er in feite weinig. De film zou baat gehad hebben bij wat meer actie, maar dat kan ook de millennial in ons zijn die spreekt.

Conclusie

Zowel de regie, als het acteerwerk weet te boeien, maar beide krijgen rake klappen van een soms ondermaats scenario. Toch is ‘the Homesman’ een adequate western geworden, die vijf jaar na de feiten, nog steeds een belangrijke maatschappelijke context met zich meedraagt. De film is soms traag, de dialogen zijn vaak misselijkmakend formeel, maar naar het einde toe, voelden we toch een emotionele connectie met de personages.

Score: 3/5

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *